ज्या विश्वात नियमच वेगळे आहेत!
कल्पना करा… तुम्ही एका अनोळखी विश्वात पोहोचला आहात.
तुमच्या हातात एक छोटासा दगड आहे. तुम्ही तो सहज खाली सोडता… पण तो जमिनीवर पडण्याऐवजी वर जाऊ लागतो!
तुम्ही आश्चर्याने आकाशाकडे पाहता.
तारे आहेत… ग्रह आहेत… पण हे आपलं विश्व नाही.
कारण इथे फक्त इतिहास वेगळा घडलेला नाही. इथे निसर्गाचे नियमच वेगळे असू शकतात!
मागच्या भागात आपण सहाव्या मितीपर्यंत आलो होतो. अनेक शक्य वास्तवं असतील, तर एका वास्तवातून दुसऱ्यात जाण्याचा काही मार्ग असू शकतो का, असा भन्नाट प्रश्न आपण विचारला.
आता सातव्या मितीची कल्पना त्याहूनही मोठी झेप घेते.
आत्तापर्यंत आपण कल्पना केलेल्या पर्यायी वास्तवांमध्ये घटना वेगळ्या होत्या, इतिहास वेगळा होता; पण निसर्गाचे मूलभूत नियम आपल्या विश्वासारखेच होते.
आता मात्र खेळच बदलतो.
मग तिथे आपल्यासारखे अणू तयार होतील का? पाणी तयार होईल का? तारे पेटतील का? ग्रह जन्माला येतील का?
आणि सर्वात रोमांचक प्रश्न…
तुम्हाला तिथे ‘जीवन’ दिसेल का?
कदाचित पृथ्वीसारखं जीवन तिथे निर्माणच झालेलं नसेल. किंवा कदाचित ‘जीवन’ या शब्दाचा अर्थच तिथे आपल्या कल्पनेपेक्षा पूर्णपणे वेगळा असेल!
आता कल्पनेला आणखी एक झेप देऊया.
समजा अशी एक-दोन नव्हे, तर असंख्य विश्वं आहेत. प्रत्येकाचे नियम वेगळे. प्रत्येकाची सुरुवात वेगळी. प्रत्येकाचा इतिहास वेगळा.
आणि आता तुम्ही एका प्रचंड वैश्विक ग्रंथालयात प्रवेश करता!
तुमच्या डाव्या बाजूला हजारो पुस्तकं… उजव्या बाजूला हजारो पुस्तकं… आणि प्रत्येक पुस्तक म्हणजे एका संपूर्ण विश्वाची कहाणी.
तुम्ही पहिलं पुस्तक उघडता.
त्यात आपलं विश्व — त्याचा जन्म, तारे, आकाशगंगा, पृथ्वी, आजचा दिवस… आणि पुढे काय घडू शकतं याच्या शक्यता.
दुसरं पुस्तक उघडता.
तिथे गुरुत्वाकर्षणाचे नियम वेगळे आहेत.
तिसरं पुस्तक…
तिथे पदार्थाचे मूलभूत कणच वेगळे!
आणखी एक पुस्तक उघडता… आणि त्या विश्वाची रचना इतकी वेगळी आहे की ती समजून घेण्यासाठी तुमच्याकडे शब्दच नाहीत!
आठव्या मितीची लोकप्रिय कल्पना अशी समजून घेता येईल — वेगवेगळ्या नियमांनी चालणाऱ्या अशा असंख्य विश्वांच्या स्वतंत्र वेळरेषा (Timelines), त्यांचा इतिहास आणि त्यांच्या संभाव्य भविष्यांचा एक प्रचंड संग्रह.
जणू तुम्ही त्या वैश्विक ग्रंथालयाच्या मध्यभागी उभे राहून प्रत्येक विश्वाची संपूर्ण कहाणी पाहू शकता!
पण आता तुमच्या मनात एक खट्याळ प्रश्न येतो.
“मी ही पुस्तकं फक्त वाचायचीच का?”
“एखादं पुस्तक उघडून… त्याच्या आत प्रवेश करता आला तर?”
आणि इथे नवव्या मितीची लोकप्रिय कल्पना आणखी रोमांचक होते.
समजा तुम्ही आपल्या विश्वाचं पुस्तक बंद करता.
शेजारचं पुस्तक उचलता.
त्याचं पहिलं पान उघडता…
आणि पुढच्याच क्षणी तुम्ही त्या विश्वात उभे आहात!
पण लक्षात घ्या — हे पाचव्या-सहाव्या मितीतील आपल्या आयुष्याचं एखादं पर्यायी वास्तव नाही.
तिथे तुम्हाला ‘दुसरे तुम्ही’ भेटतीलच असं नाही.
कदाचित तिथे पृथ्वीच नाही.
सूर्य नाही.
आपल्याला परिचित असलेले अणूही नाहीत.
कारण तुम्ही आता केवळ वेगळ्या इतिहासात नाही… तुम्ही वेगळ्या नियमांच्या विश्वात प्रवेश केला आहे!
म्हणून आठवी आणि नववी मिती यातील फरक अगदी सोपा करून लक्षात ठेवूया.
आठवी — तुमच्यासमोर वेगवेगळ्या नियमांच्या असंख्य विश्वांच्या संपूर्ण कहाण्यांचं वैश्विक ग्रंथालय उघडं आहे.
नववी — त्या ग्रंथालयातील एखादं पुस्तक उघडून त्या पूर्णपणे वेगळ्या विश्वात प्रवेश करण्याची कल्पना!
अर्थात, इथे एक गोष्ट विसरायची नाही.
हे सिद्ध झालेलं विज्ञान नाही. सातवी, आठवी किंवा नववी मिती प्रत्यक्षात अशाच असतात किंवा अशा विश्वांमध्ये प्रवास करता येतो, याचा कोणताही प्रयोगात्मक पुरावा नाही.
आपण सैद्धांतिक शक्यतांना विज्ञानकथेच्या नजरेतून अनुभवत आहोत.
पण आता तुम्ही त्या वैश्विक ग्रंथालयात उभे आहात.
आजूबाजूला असंख्य विश्वांची पुस्तकं आहेत.
आणि अचानक तुमच्या मनात आणखी एक प्रश्न येतो…
“ही सगळी पुस्तकं ठेवणारं हे प्रचंड ग्रंथालय तरी कुठे आहे?”
हा प्रश्न तुम्हाला घेऊन जाणार आहे दहाव्या मितीकडे.
आणि त्यानंतर अकरावी मिती एक अशी भन्नाट शक्यता समोर आणणार आहे की कदाचित आपलं संपूर्ण विश्वच एखाद्या प्रचंड, अदृश्य ‘पृष्ठभागा’वर तरंगत असेल!
या वैश्विक ग्रंथालयातून तुम्हाला फक्त एकाच वेगळ्या विश्वात प्रवेश करण्याची संधी मिळाली, तर तुम्ही ते धाडस कराल का?
©संतोष कारखानीस
No comments:
Post a Comment